The(e)ater

We stappen op de brommer, want ik ga naar een heuse Da hong Pao show vanavond! Geen idee (zoals de hele tijd eigenlijk) wat ik moet verwachten maar als ik daar aan kom blijken er die avond nog 4999 chinezen naar toe te gaan. En waar deze mensen over het algemeen rustig en lief en zeer bescheiden zijn, zijn ze in groepen een tikketje chaotisch en druk! Ik krijg een kaartje van mijn gids met een chinees nummer van mijn stoel. Ik ga alleen, ik moet het zelf vinden. Ik loop in de chaos van gillende chinezen en vind wonder boven wonder mijn zitplaats.

“The(e)ater” verder lezen

Zeewierwatersoep

Je hoeft hier maar een berg op te rijden en het is al raak. Overal theeplantages! De pluk hier in Wuyishan is maar eens per jaar. Dus in dit gebied geen tweede pluk. Ze laten de planten met rust de rest van het jaar. Eens in de paar jaar snoeien ze de planten helemaal terug tot de stam en dan moet je weer een tijd wachten voordat er weer oogst is. De plant is dan weer in topconditie dus dat hebben de boeren er soms voor over om de kwaliteit hoog te houden. Het grootste gedeelte van de oogst hier zit er al op. “Zeewierwatersoep” verder lezen

Thee geheimen

Ik ga na het ontbijt op pad. Met de auto. We gaan vandaag met mijn theegids naar een afgesloten gebied genaamd Tongmu. Dat is een plek waar absoluut geen buitenlanders mogen komen omdat de Chinese overheid bang is dat er theeplantjes (stekjes) of technieken worden gestolen om ergens anders in de wereld te worden gebruikt. “Thee geheimen” verder lezen

Eendenkoppen

Rondgereden worden door een lieve Chinese gids om verschillende theevelden te bezoeken is helemaal te gek. Ik kijk om mij heen en zie overal thee. De theevelden zien er prachtig uit en zien er anders uit dan de boerenvelden in Nederland. Omdat hier veel hoogteverschil is liggen de theevelden tegen en op de bergen. “Eendenkoppen” verder lezen

Bij de boer op de thee

Ik zit in de auto. Door mijn Chinese gids word ik door de prachtige theevelden van China gereden. De omgeving is waanzinnig mooi. Theevelden en bergen liggen tegen het dorp aan waar ik deze week verblijf. Vijf minuten rijden en je zit er midden in. Ik heb het raam open, snuif de lucht op. Wat een heerlijke geur zeg, die geur van thee en wat ruikt het hier lekker fris.

“Bij de boer op de thee” verder lezen

Alles is thee

Ik zit te eten met mijn gids, ergens in een eettentje tussen de theevelden van Wuyishan, China. De meeste dingen die ik hier eet, zijn raar van structuur, maar geweldig goed op smaak. Wennen moet ik aan de geuren, die nog het het meeste doen denken aan gestoofd lamsvlees, maar dan sterker en weeïger. Bij elk gerecht krijg ik kleine servetjes. Daarmee kan je alle blikjes en bordjes en stokjes poetsen. Mooi en verontrustend tegelijk ;). Maar ik geniet, en hoe. Wat een lekker eten. Ultra vers en erg smaakvol. En ondertussen vraag mijn gids het hemd van het lijf. Ik wil alles weten over de thee hier. Antwoorden uit eerste hand. Wat een luxe. En antwoorden zijn soms heel anders als ik dacht. Mooi. “Alles is thee” verder lezen

De theemeester

Ik ben nog steeds in China, en sta in een fabriek waar ik net thee heb verwerkt na de pluk. Bijzonder is dat er voor de deur, op de stoep een theetafel staat. Iedereen die wil kopen kan hier al wat proeven. Ben je een serieuze klant, dan mag je naar een speciale ruimte boven om te proeven. En zoals ik dit in de boeken heb gelezen, is er een theemeester. De man met de meeste ervaring. Altijd aan het kijken: is de thee al klaar? Kan er geplukt worden? Moet de thee nog wat langer in de oven?  Deze man stuurt een aantal mannen aan. Vrij lichamelijk werk, veel bladeren van de ene plek naar de andere verplaatsen. En allemaal tamelijk snel, maar secuur.

“De theemeester” verder lezen

Levend theemuseum

DSC_0004 kopieHet Chinese dorpje Xiamen is voor Da Hong Pao-thee wat Gouda is voor Goudse kaas. Hier liggen de diepgewortelde roots van deze geurige oolong. Via de rivier die door dit gehucht stroomt, wordt al 26 generaties lang Da Hong Pao door China verspreid. Vandaag mag ik een kijkje nemen in dit eeuwenoude bedevaartsoord voor theegekken om te zien hoe de Da Hong Pao gemaakt wordt. Het is een wonderlijke schouwspel. Ik zou willen dat je met me mee kon wandelen door de smalle straatjes. Dan zou je zien dat de tijd amper vat heeft gehad op het dorp. Xiamen oogt als een zorgvuldig gestileerd decor voor een dromerige film. Overal waar je kijkt, zie je prachtig antiek houtsnijwerk. Op voordeuren, op gevels, aan de wanden van woonhuizen. Net een museum. Ik ben verliefd.

“Levend theemuseum” verder lezen

Theefamilie

De allereerste nacht in China. Het land van thee. Ik slaap vlakbij de theevelden en de theefabrieken in Wuyishan China. Ik heb vroeg met mijn lieve gids afgesproken. We gaan op pad vandaag. Na een goede nacht slaap, is het tijd voor een ontbijt. Ben heel benieuwd wat ik ga aantreffen. Mijn gids en ik eten samen. Zodra ik ga zitten, krijg ik een warm kopje Nescafé. En je kan het je niet voorstellen misschien, maar de geur daarvan ruikt ontzettend vertrouwd. “Theefamilie” verder lezen

Meesterproevers

Ik prijs me gelukkig met een van de mooiste banen ter wereld. Als theesommelier mag ik hele dagen thee zetten, anderen inspireren, IMG_6862waanzinnige reizen maken naar plantages en met chef-koks brainstormen over thee-spijscombinaties. Sinds kort heb ik een eigen theemerk, Crusio Thee. Daarin kan ik me compleet uitleven. Het leukste vind ik het selecteren van de theeblaadjes. Die bestel ik rechtstreeks bij de boer.

 

“Meesterproevers” verder lezen

Verstopt cadeautje

Als theesommelier en barista heb je iets bijzonders in handen. theecompoCrusioTJe kunt iemand een smaakervaring bezorgen die zo inslaat dat het kippenvel over z’n lijf giert. Dat overkwam me tijdens een bezoek aan een ijsbeurs in Rimini. Verscholen tussen de snelle Italiaanse ijsmannen in maatpak stond een heel bescheiden Japanse theemeester. De aandacht en rust waarmee hij thee zette vond ik intimiderend.

“Verstopt cadeautje” verder lezen

Drugsthee

comboclose-CrusioTHet is laat. Ik zit in de auto en ben van een theebeurs op weg naar huis. Ik vecht tegen de slaap; het was een lange dag. Nog een klein stukje maar. Nee toch, politiecontrole.
En een grote ook. Zo eentje waar een volledige snelwegparkeerplaats vol staat met materieel. Tientallen gele reflectorjassen lopen rond. Ik word daar toch altijd een beetje zenuwachtig van, ook al heb ik nul komma nul reden om me zorgen te maken.
Een agent nadert. “Mevrouw, een goedenavond. Politiecontrole. Mogen we even in uw auto kijken?”

“Drugsthee” verder lezen