Het Jeep avontuur

Ik heb heerlijk geslapen. Grappig is dat toch, dit bed is zoveel beter dan in Katmandu, maar nog steeds verschrikkelijk. Toch kom ik heerlijk uitgerust en gelukkig mijn bed uit. Haha. Ik loop naar beneden waar ik thee en een gebakken ei bestel, met dit uitzicht over de plantage nuttig ik mijn heerlijke ontbijt. Na lekker wat gewerkt te hebben op mijn laptop komt mijn gids binnen. We gaan eerst naar de plantage en de fabriek hier aan de voet van het hotel. Zo grappig dat je het hotel uitloopt en meteen op de velden staat. “Het Jeep avontuur” verder lezen

Nepal, wat ben je mooi!

IMG_1528We stappen in het vliegtuig eh, meer soort horizontale helikopter en we vertrekken. Al snel merk ik dat
het uitzicht geweldig is. Vooral aan de andere kant van het vliegtuigje. Waar ik dus niet zit. Ik leun een beetje om het te zien maar best lastig in een wiebelig vliegkistje. Een wat oudere man die aan de andere kant van het raam zit wenkt mij. Hij wil dat ik op zijn plek ga zitten. Ik doe ongeveer een seconde bescheiden en schud met mijn hoofd maar daarna zeg ik namasté en vlieg als de wiedeweerga naar zijn stoel. Wat ik zie is niet met woorden te omschrijven. We vliegen langs de gebergtes van Nepal. De toppen zijn bedekt met sneeuw en wat ziet het er hier geweldig uit. Jezus. Ik zucht. Ik kan het gewoon niet geloven zo mooi. “Nepal, wat ben je mooi!” verder lezen

Theepudding en de mooiste plek op aarde

taiwan Kiona

We rijden naar het centrum en dit blijkt een hele mooie oude stad te zijn. We gaan lekker op een soort foodmarket plein eten, lekker lokaal en het smaakt heerlijk. Daarna nog een vleugje cultuur meepakken door een tempel te bezoeken. Wel mooi om te zien hoe open iedereen is om geloof te delen. Je kan aan verschillende goden vragen stellen door een soort van blokjes te gooien en een nummer te kiezen, dan komt er een antwoord uit op je vraag. Handig. En je hebt heel wat goden, ook een god der examens. Als je examen moet doen ga je aan die god vragen of je het asjeblieft mag halen. Wauw! Handig, nooit meer leren! De tempel ziet er prachtig uit, mooie kleuren en vormen.  “Theepudding en de mooiste plek op aarde” verder lezen

Dag thee! Tot in Nederland!

DSC00702Met een mega pakket sta ik te wachten in de lobby op mijn gids. Deze spullen gaan al vast die kant op en zullen hopelijk zelfs eerder aankomen dan dat ik zelf thuis ben. Ik laat gewoon het liefst alles invliegen omdat het beste is voor de kwaliteit. Als het twee maanden op een schip moet liggen weet ik niet hoe het aankomt in Nederland dus beter wat hogere kosten om de kwaliteit te bewaken. Maar vandaag is het nog onderzoektijd naar de laagste prijzen en mogelijkheden. Ik maak nog een foto van mijn pakket! Tot in Nederland! “Dag thee! Tot in Nederland!” verder lezen

Karaoke thee!

Wakker worden op een theeplantage valt wel in te delen in de categorie: Niet met woorden te beschrijven. Wat een ervaring! Ik kijk uit over de toppen van de bergen, overal thee en de zon schijnt al flink. Ik hoor dat mijn gids en driver al uit bed zijn en weer als twee bezige bijen alles aan het regelen zijn. Ik loop naar beneden en in de zon staat een tafel gedekt met warm ontbijt. Gestoomd brood met bamboe vulling, warme beker sojamelk en een pannenkoek met lente ui en omelet erin. Is net vers bezorgd. Men, lekker. En honger! Ik eet alles gulzig op en pak mijn spullen bij elkaar.   “Karaoke thee!” verder lezen

Lieve boer, mag ik je thee?

IMG_0536We gaan op roadtrip! Een hele tour richting Alishan. Ik ben erg nieuwsgierig en stap in de auto bij Driver. Ik richt de achterbank in aangezien ik daar de komende dagen ga verblijven . We moeten namelijk uren en uren rijden en ik heb heel wat werk te doen. Ik klap mijn laptop open en kijk om me heen. Men, ik ben aan het werk en ondertussen word ik naar de plantage in de bergen van Taiwan gereden. I am oke. Ik vergeet tijdens het typen niet om me heen te kijken want wauw, what a view!

“Lieve boer, mag ik je thee?” verder lezen

Bloemetjes in mijn thee

osmantusMijn gids staat precies op tijd voor het hotel om naar een thee restaurant te gaan. Het is leuk om te zien hoe thee hier door het leven zit verweven. Thee wordt gedronken, mee gekookt, en er worden ceremonies mee gehouden, kortom in alles zit het.

Het is zaterdag dus het restaurant zit vol met families die gezellig zitten te eten. We eten weer hele bergen groente en noodles. De driver zit echt te pushen dat ik meer naar binnen moet werken. Ik vraag aan mijn gids waarom ze dat doet. Driver heeft een duidelijke mening over mijn postuur, veel te mager. Ze heeft als doel mij in een week tijd op streefgewicht te krijgen. Ze knijpt ook de hele tijd in mijn armen. Te dun en geen spieren zegt ze. Haha. Dus. Heb ik weer. Ik dacht dat ze hier allemaal graat mager waren maar dat valt dus tegen. “Bloemetjes in mijn thee” verder lezen

Een buiging van een theemeester

IMG_0181Met kriebels in mijn buik sta ik onder de douche. Ik ga op pad. Met mijn gids hier in Taiwan. Haar contact heb ik via mijn contact in Tokio. Er begint een groot web van thee dames en heren te ontstaan die allemaal thee willen delen en mijn guides zijn in deze grote wereld. Een week neem ik de tijd om de verschillende soorten thee van Taiwan te ontdekken, er alles over te leren uit eerste hand maar vooral ook nieuwe theeboeren te vinden die het assortiment voor Crusio thee kunnen aanvullen. De nieuwe oogst rolt nu van de plantages dus mijn timing is perfect.

“Een buiging van een theemeester” verder lezen

Made in Taiwan

fotoblog made in taiwanMen. Op reis. Wat is dat toch altijd weer spannend. Grenzen verleggen, zowel letterlijk als figuurlijk. Ik ben gisterenavond aangekomen en zit in de lobby van mijn hotel. Zelfs als je zoveel reist vergeet je altijd weer dingen van reizen. Grappig, ik kwam aan en herinnerde toen pas de geuren die zo anders zijn dan thuis. Kruidig maar ook natte sokken geuren komen je tegemoet zodra je dat vliegtuig uitstapt. Mensen zeggen wel eens de knop omzetten maar dat moet je ook echt doen. Go with the flow vanaf het moment dat je in een ander land aankomt.
“Made in Taiwan” verder lezen

Ik ga op Theereis en neem mee..

Het is bijna zover. In mijn huiskamer thuis staat al een steeds groter groeiende stapel dingen die ik mee wil nemen op reis. Over een week vlieg ik naar Taiwan, Nepal en India om thee te zoeken. En ik zeg zoeken, maar zo voelt het ook echt. Vorig jaar weet ik nog goed dat ik ook rond deze tijd mijn tas pakte om thee te gaan halen in Japan en China. Een avontuur wat nog steeds invloed heeft op de dingen die ik doe en de manier waarop ik dit doe. “Ik ga op Theereis en neem mee..” verder lezen

Thee maker. Tea maker.

Tea maker!

Hoe maak je thee? Dat is denk ik wel de meest gestelde vraag aan een thee sommelier. Ik weet deels het antwoord. Het is makkelijk en moeilijk tegelijk. Aan de ene kant is het een kwestie van water en thee combineren en zeven en je hebt thee gezet. Klinkt best makkelijk. Andere kant is, hoe lang laat je het trekken,hoeveel thee moet ik gebruiken, welke smaken wil ik onttrekken aan het blad en hoe warm moet het water dan zijn in welke zetmethode. Wow, dat klinkt dan toch best wel weer ingewikkeld.

Feit is, iedereen kan het. Je kan het vergelijken met een cake bakken. Zolang je het recept volgt en goed oplet kan er niets mis gaan. De oven op een goede temperatuur, de grammen bloem afwegen op een weegschaal en vergeet de kookwekker niet! Uiteindelijk gaat het lekker geuren en kan je de cake zien verkleuren en veranderen. Wat we allemaal wel weten is dat als het beslag nog vloeibaar is, deze nog niet gaar is, en hij nog wat langer moet. Nu terug naar de thee. Dat is heel erg vergelijkbaar met een cake bakken. Je hebt een recept. Die maak ik. Het recept maak ik aan de hand van wat ik uit de thee welke smaken ik wil ontdekken maar ook wat ik van de boer heb geleerd die de thee heeft verbouwd. Omdat ik direct bij de boer de thee inkoop, leer ik een hele boel over die thee. Niet alleen hoe deze groeit en hoe deze wordt geoogst en bewerkt maar ook men hem daar het allerlekkerste zet. Deze inzichten neem ik mee als ik zelf aan de slag ga om een recept te bedenken. Als de levering binnenkomt kijk ik naar blaadjes, geur, temperatuur van het water, wijze van opschenken, kan je hem meerdere keren opschenken en hoe smaakt hij als hij afkoelt. Nadat dat allemaal duidelijk is komt daar na een hoop testen een recept uit. Soms kan een tiende gram al een verschil maken in smaak dus volg ik elke keer het recept heel goed. Als ik voor mij de allerlekkerste smaken eruit heb gehaald, omschrijf ik deze. En ik wind er geen doekjes om, als de thee ruikt naar rucola of boterbloempjes, komt dat op de blikjes te staan waar de thee uiteindelijk door ons in wordt verpakt.

En nu waarin je thee zet? Thee heeft ultra veel ruimte nodig. Als we nog even terug gaan naar de cake als voorbeeld, als je die in een mini cake blik doet kan deze nooit uitzetten en lekker gaan smaken, dit is eigenlijk precies hetzelfde met theeblaadjes. Daarom is een thee ei of een thee zakje niet de allerbeste manier voor het zetten van een lekkere thee. Zelf vinden wij de Tea Maker een handige manier. De theebladeren kunnen goed ontvouwen, en als de thee klaar is kan je heel gemakkelijk de theebladeren eruit zeven door het op een glas of potje te zetten. Er zijn soorten thee die je vaker dan één keer kan opschenken en dan laat je gewoon opnieuw water op de blaadjes lopen. Na het theezetten gewoon in de vaatwasser of even uitspoelen met heet water en je kan weer opnieuw aan de slag. Natuurlijk heb ik geen enkele boer in Japan of China met een Tea maker gezien maar met mini aardewerken potjes en pannetjes. Ik heb thuis mijn hele keuken volstaan met allerlei methodes om thee te zetten. Om het beste van beide werelden samen te brengen kiezen we voor een handige zetmethode en een recept wat zo dicht mogelijk de oorsprong van de thee benaderd. Die combinatie moet er voor dat zowel de boer, de zetter, de drinker en ik erg trots kunnen zijn op de thee die uiteindelijk na het zetten in het kopje beland.

Zetten maar!

 

Overtuigingsdrang

Ik ben bij vrienden thuis voor een etentje als de bel gaat. theepot-CrusioTDirk, een vriend van de gastheer die ik alleen vaag ken, staat op de stoep en schuift aan voor een biertje. “Jij doet toch iets met koffie en thee?”, vraagt hij om het ijs te breken. “Ik lust geen koffie. Die rokerige mokkasmaken vind ik niet lekker. Thee drink ik soms. Eigenlijk heb ik niets met warme dranken, alleen met soep.” Hoe kan die gast dat nu zeggen? Hij scheert twee enorme productgroepen zonder aarzelen over één kam. Het is hetzelfde als iemand zegt: ik lust geen aardappelen. Maar in welke vorm dan niet? Puree, gekookt, gebakken, als frites? In de stilte tussen Dirks zinnen door hoor ik bij mezelf geluidjes van verbazing ontsnappen.

“Overtuigingsdrang” verder lezen

Verboden thee

Verboden thee

Entree JIN JUN MEINog nooit lukte het haar om een buitenlander het verboden Jin Jun Mei-theegebied in te smokkelen. Toch wil mijn gids vandaag een poging wagen om me binnen te krijgen. Ik ben op theereis in China en sta op het punt om te ervaren hoe Jin Jun Mei-thee gemaakt wordt. Top secret. De autoriteiten weigeren niet-Chinezen angstvallig de toegang tot het gebied. Ze zijn als de dood dat hun goed bewaarde procedé in handen valt van kwaadwillende concurrenten uit het buitenland. Jin Jun Mei is namelijk een heel bijzondere thee die alleen hier groeit: goudkleurig en honingachtig van smaak. Zoiets houden de Chinezen liever exclusief. “Verboden thee” verder lezen

Chasen begraafplaats

De eerste nacht in Japan. Een rare nacht, waarin ik paar keer wakker werd in de veronderstelling net zeker 20 uur te hebben geslapen en elke keer bleek dat maar 2 uur te zijn, uiteindelijk toch heerlijk uitgerust uit mijn ‘bed’. Ik begon met 1 ultra dun matrasje op de rieten matten maar heb er al snel nog 1 opgelegd. Ik ben geen Japanner. Dat is nu duidelijk. Ik heb voor vandaag een ontbijt gereserveerd. Wekker zetten, want de Japanner gaat vroeg slapen en vroeg er weer uit. Het ontbijt is om 6 uur maar voor mij hebben ze er 7 uur van gemaakt, voor deze keer dan werd erbij vermeld. Als ik aankom staat er een bordje met mijn naam op de tafel. En dame komt een houten box brengen met al het eten erin. Onbeperkt Miso soep en witte rijst. Ik moet weer even omschakelen en mijn maag voelt nog beetje vreemd door het reizen maar ik ga ervoor. Er ligt verder gebakken vis, groentes en thee op tafel. Smaakt goed. Ik laat de vis liggen. Gaat te ver. Rustig omschakelen. “Chasen begraafplaats” verder lezen

Supermarkt sushi

Onderweg. In japan. Met mijn japanse theemeester. Ik zit naast hem in de auto en ik probeer hem te vragen wat het verschil is tussen shincha, sencha, bancha, gyokuro etc. etc. etc. en hij weet alles te beantwoorden. Ik leer hoeveel oogstmomenten hier zijn, en dit gebied kent meerdere oogsten. Deze man heeft heel veel kennis maar is wel behoudend. “Supermarkt sushi” verder lezen

Theekeuken

IMG_2086De verhuisdozen staan tot tegen het plafond opgestapeld. Ik ben net verhuisd en het grote uitpakken kan beginnen. Mijn moeder is zo lief om mee te helpen met deze gigaklus. “Zal ik de keuken doen?”, stelt ze opgewekt voor. En wie anders dan een moeder weet hoe je een keuken handig moet inruimen? Moeders hoef je daar helemaal niets over uit te leggen, die voelen instinctief de logica van het slim inrichten aan. Vol goede moed begint ze met het uitpakken van de dozen. Tot zover niets aan de hand.

“Theekeuken” verder lezen

Tegenpolen

Wuyi Mountains, China. Ik ben in het Verre Oosten om nieuwe oogst in te kopen voor mijn theemerk. In dit gebIMG_2224ied is werkelijk alles thee. Zo’n beetje iedereen in de regio verbouwt, sorteert, plukt en/of verkoopt het. Jong en oud door elkaar heen. Thee staat op plek nummer één, daarna komt thee en daarna komt weer thee. Al het andere in de wereld volgt ergens ver daarachter. En ondanks dat het zo’n big deal is, doen de mensen hier gek genoeg niet zo serieus over hun geliefde blaadjes als wij westerse theezetters.

 

“Tegenpolen” verder lezen

Cultuur shock

Koffer inpakken. Wat neem je mee naar Japan? Ik heb stapels boeken voor me liggen met etiquette. Hoewel ik net naar China ben geweest en daar wel opkeek van de gebruiken die zo afweken van wat ik zelf gewend ben, denk ik dat in Japan dit niet anders zo niet erger gaat zijn. Wat ik lees is dat er aan die kleine gewoontes ook veel waarde wordt gehecht. Dus voorbereiden maar. Ik “betaal” mijn gids voornamelijk met “small gifts” zoals hij dat beschrijft in mijn planning. Ga maar eens een mooi klein cadeau kopen voor een Japanner. De stad in dan maar, veel snoepjes en veel kleine cadeautjes zodat ik daar kan inschatten wat gepast is. “Cultuur shock” verder lezen

Thee sorteren in stilte

Het is middag. Ik ben in het prachtige theedorp Xiamen in China. Ik loop rond met mijn camera en schiet de mooiste plaatjes van alle huizen die hier zo mooi bewaard zijn gebleven van honderden jaren geleden. Overal in de kamers wordt thee gesorteerd en staan bordjes met “kom lekker bij ons thee drinken”, we willen hem delen. Niemand vraagt geld voor een kopje thee. Nergens gedurende de hele reis heb ik iets hoeven betalen. Op elke plek wordt de thee gedeeld. Mooi is dat. Heel mooi. Mensen delen hier alles. “Thee sorteren in stilte” verder lezen

Verliefd op een theedorp

Vandaag staat een stevige berg beklim wandeling op het progamma.  Dus als de wekker gaat kijk ik meteen naar buiten. Dit hele feest kan namelijk niet doorgaan als het regent. En dat is een understatement. Het regent niet, het zeikt eruit. Niet normaal meer, lijkt wel tropische regenbui. Bijna zin om er in te gaan staan, maar weet me in te houden aangezien ze hier al snel dingen iets te sexy vinden. Een dansje in de regen in mijn bikini scoor ik geen punten mee denk ik. “Verliefd op een theedorp” verder lezen