Het Pinkje

Ik heb een kleine afwijking. Nou ja misschien wel meer, maar laten we ons even contenteren op deze. Ik til mijn pink op als ik drink of proef of eet. Ik kan er niets aan doen. Zelfs als ik er op let, vliegt dat pinkje de hele tijd omhoog. Bij elke slok of slurp stijgt langzaam die kleinste vinger en voor je het weet zit kop thee als een royal te drinken. Tenminste, ik vond het altijd een beetje overdreven en sjiek. Totdat ik me ging verdiepen in de achtergrond van het optillen van de pink. En na het lezen van deze blog, denk je wel twee keer na over het optillen van je pink. We moeten er even terug voor in de tijd maar er zijn verschillende artikelen die omschrijven waar dat sjieke pinkje vandaan komt en waar het voor staat.

Er wordt wel eens beweerd dat de theekopjes in de 19de eeuw erg plat en breed waren en dat knoeien bijna onvermijdelijk was als je niet je pink als tegengewicht in de strijd gooide. Zo zou thee drinken met je pink omhoog mode zijn geworden en omdat de thee eerst enkel beschikbaar was voor de elite is het zo iets sjieks geworden. Nu lijkt het ons onwaarschijnlijk dat dit de reden is, we vinden onderstaande reden veel leuker en spannender.

In 1840 werden er oorspronkelijk enkel twee maaltijden per dag geserveerd. Omdat De hertogin van Bedford dit in de middag niet trok en echt honger had is ze begonnen met het vragen van zoetigheden en thee aan de bediendes wat ze dan in het begin stiekem opat in het theehuisje in de tuin. Al snel nodigde ze ook haar vriendinnen uit en dit groeide uiteindelijk uit tot de klassieke afternoon tea. Hier waren enkel vrouwen bij aanwezig. Nu zeggen de verhalen dat als de dames na dit theemoment wel eens mannelijk bezoek apprecieerden, ze heel subtiel hun pink omhoog deden tijdens het drinken van de thee. Zo kon iedereen zien dat ze beschikbaar was en dat ze na de afternoon tea nog een mannelijk “toetje” wilde. Daarna is dit gebaar uitgegroeid tot een karikatuur van verfijndheid en vind zijn herkomst waarschijnlijk in het volkstoneel waar alles werd uitvergroot om de omgangsnormen met de hogere klassen belachelijk te maken. Als je de etiketten erop naslaat is het werkelijk not done om een vinger, dus ook niet de pink uit te steken als je een theekopje vasthoudt. “ U dient ten alle tijden alle vingers naar beneden te houden, hand horizontaal te positioneren en de vingers losjes naar de pols wijzend te houden”.

Dus dames, of er moet wel een hele leuke kerel aan je tafel zitten tijdens een diner, dan kan je met een gerust hart die pink laten spreken maar is dit niet het geval, kijk uit en laat die pink zo laag mogelijk!