Het Jeep avontuur

Ik heb heerlijk geslapen. Grappig is dat toch, dit bed is zoveel beter dan in Katmandu, maar nog steeds verschrikkelijk. Toch kom ik heerlijk uitgerust en gelukkig mijn bed uit. Haha. Ik loop naar beneden waar ik thee en een gebakken ei bestel, met dit uitzicht over de plantage nuttig ik mijn heerlijke ontbijt. Na lekker wat gewerkt te hebben op mijn laptop komt mijn gids binnen. We gaan eerst naar de plantage en de fabriek hier aan de voet van het hotel. Zo grappig dat je het hotel uitloopt en meteen op de velden staat.

De fabriek is de eerste theefabriek van Nepal en de plantage is ook de allereerste in het land. Dit maakt de fabriek heerlijk authentiek! Het hele proces is te zien want we zijn aan het plukken en dus ook aan het verwerken! De theemeester is een oude man maar spreekt goed Engels en laat mij de fijne kneepjes van het vak zien. Geuren, kleuren en structuren van het blad is waar hij naar kijkt, en soms doet hij ineens het raam open, deur dicht of een grote blower aan. Allemaal voor optimale condities voor de thee. Vandaag zijn we met een hele groep. We hebben een chauffeur, een kerel die de tastings op locatie opzet, de eigenaar/gids en ik. Dus dat is wel heel comfortabel. Ik kan alles vragen. We lopen de fabriek uit en daar staat, in de theevelden, een tasting opgesteld. Omdat het lekker weer is vandaag gaan we tussen de struiken de nieuwe oogst proeven. Kan het beter? Het smaakt, ruikt en voelt geweldig! Groene geroosterde thee. Voor mijn assortiment iets te geroosterd, helaas niks voor ons maar leer hier dat dit dus allemaal mogelijk is in Nepal! Ze luisteren erg goed naar de afnemer en maken zelfs op bestelling. Dit is niet in alle landen zo.

Dan komt er een grote jeep aanrijden, of ik het erg vind om per jeep naar een hoger gelegen gebied te trekken. Haha. Erg? Kom maar op! Ik doe mijn tas achterin, mijn fototoestel in mijn hand en mijn zonnebril op. Kom maar op met die berg. We rijden naar het punt waar vandaan we het hele gebied kunnen zien, ben er stil van. Begint een beetje afgezaagd te klinken misschien maar dit is zó mooi. Je voelt dat je leeft als zoiets moois voor je ligt. We maken wat foto’s en rijden verder. Ik vind de weg helemaal niet zo slecht denk ik nog. Ze zeiden dat de weg echt een soort van onbegaanbaar was maar ik dacht dat ze het wel weer eens overdreven. Nou. Na een 15 minuten schieten we een onverhard berg weggetje op en dan begint het avontuur. Onbegaanbaar is nog licht uitgedrukt.. Als je kwaliteit wil hier zal je moeten klimmen en dan is dit ongeveer de enige manier. Ik word op de achterbank van de ene kant naar de andere kant geslingerd. Maar ik vind het geweldig.

We stijgen en stijgen en zien steeds meer theevelden. Bij elke theeveld stoppen we om te leren over de subvarieteit en de werkwijze. Ik leer vooral veel over biologische thee. Hier zijn veel boeren de biologische weg ingeslagen. Niet altijd gecertificeerd omdat dat heel veel geld kost maar wel werken ze volgens hetzelfde principe. Hoe kan je dat zien, vraag ik. De gids neemt mij mee tussen de planten midden op het veld. We kijken. We zien overal lieveheersbeestjes, wilde aardbeien tussen de struiken en een soort boterbloemen die overal groeien. Die zouden hier niet zijn als het met pesticiden werd behandeld. Hij vertelt dat er regelmatig vuurvliegjes te zien zijn. Die leven enkel in een gezonde omgeving. Dat kan je hier ook wel zien en voelen, puur en goed. Daar wordt de thee dus ook beter van. We rijden van farm naar farm en ik leer zoveel. 1 nadeel van dit jeep avontuur, probeer maar eens dingen te noteren terwijl je aan het rijden bent. Ik doe dat toch want ik wil geen dingen vergeten. Haha. Ziet er niet uit maar staat er allemaal in. Het bewijs is deze blog;)

“deze blog gaat over thee No. 015 –  White Sandakphu en No.018 – Himalaya Gold”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *