Fabriekswerk in Sri Lanka

 Ultra vroeg uit de veren om kijkje te nemen in de fabriek. En net als iedereen begin ik om 5 uur ( ja! Die hebben ze ook in de morgen 😉 ) De villa waar ik verblijf is dicht bij de fabriek dus ik kan er naar toe lopen.

Ik heb in de afgelopen jaren heel wat thee reizen gemaakt en misschien wel 100 fabrieken van binnen mogen bekijken. En ik denk elke keer dat ik dit proces al ken maar het is toch telkens weer anders. Altijd weer iets nieuws.

Deze fabriek is oud maar super netjes onderhouden. De inmiddels vannacht verwelkte blaadjes worden met grote stapels tegelijk naar de rolmachines gebracht. Het gaat hier niet te flauw allemaal, lekkere grote stapels blaadjes en er word snel en efficiënt gewerkt. De blaadjes worden in mega grote rolmachines gedaan die ervoor zorgen dat de blaadjes niet breken maar de cellen in de blaadjes wel. Hierdoor komen de sappen van de theebladeren vrij en krijg je in combinatie met zuurstof verkleuring, ook wel oxidatie genoemd. Klinkt allemaal een beetje technisch maar vergelijk het maar met een appel. Als je een flinke hap van een appel neemt, hem heel even laat liggen, dan is hij na een tijdje bruin geworden. Dit is de reactie van de sappen van de appel en de zuurstof in de lucht. Dat is eigenlijk wat er met thee ook gebeurt op het moment dat je zwarte thee wil maken. En daar is Sri Lanka goed in! Zwarte, klassieke thee.

Ik volg alle stappen, ze werken enorm netjes hier in de fabriek. Iedereen heeft zijn eigen plek en bij elk deel van het proces hoort ook een andere kleur outfit dus ik kan goed de plukkers van de sorteerders en de machinemannen onderscheiden. Over mijn outfit ga ik het maar niet hebben, een XXL witte stofjas, met haarnetje voor knotje en veiligheidsschoenen. Dus. Charmant.

Ondertussen is er een mega tropische regenbui losgebarsten. Ik staar naar buiten door het kleine fabrieksraam en hoop dat het straks beter weer wordt want ik ga zo het thee veld in om foto’s van de plukkers te maken. Dan moet het wel droog zijn!

Ik hang een beetje rond in de fabriek en ik blijf gefascineerd door het feit dat er zoveel mensen betrokken zijn bij thee. Ik volg de mensen en de thee in elke stap van het proces. Ik heb wel een lieveings stap, een van de laatste stappen, namelijk het drogen van de thee. Elke thee die je hier in Nederland treft is gedroogd en bevat ongeveer nog 2 tot 3 procent van het originele vochtgehalte. Als de thee ( nog een beetje warm) uit de oven komt waar ze het in drogen pak ik altijd een handje en ruik! Die geur, verslavend. Zo lekker en met niets te vergelijken! Ik neem me net voor hier nog zeker een uur aan te gaan ruiken om de geur ultra goed in me op te nemen als ik wordt geroepen! Ik moet snel naar de tasting room van de fabriek komen! We gaan de thee die net 1 minuut klaar is proeven! Jeej! Ik sprint al!