Een ode aan de sommelier

Wijn 2Gisteravond zat ik heerlijk te eten in een goed restaurant. Een zaak waar ik graag kom. Telkens kan ik me helemaal mee laten slepen bij de verhalen van de sommelier. Deze vent, man, wat kan hij vertellen.

Niet alleen over de smaak maar hij houdt maar niet op over de combinaties met de gerechten en het mondgevoel van de verschillende glazen wijn. Telkens als hij richting onze tafel komt, merk ik aan mezelf, ik recht mijn rug, ogen wijd open, en ben weer helemaal klaar voor de volgende vlaag inspiratie en anekdotes over de boer!

Het ritme van een avond uit kan worden bepaald door een goede sommelier. De juiste balans tussen te ver uitweiden over een wijn en ons volledig inpakken is een fijne lijn maar als het lukt is het heerlijk. Het vertrouwen van de avond ligt in zijn handen. Zijn ogen schitteren en ik zie een soort gedrevenheid om ons dit verhaal te vertellen elke keer weer. Even denk ik dan niet aan het bord eten wat op dat moment wordt ingezet, de muziek die draait of de licht irritante stem van de dame naast ons, maar alleen aan de vlotte wijze waarop de sommelier ons meeneemt in zijn grote liefde voor dit magische vocht.

Deze keer in zijn hand een fles met een bijzondere vorm gemaakt door twee broers in Chili die na de dood van hun vader beide hun baan op zegde om wijnmakers te worden en hoewel het verhaal zo romantisch klinkt is de wijn ook nog magisch. Elke wijn wordt weer een een ander glas serveert, op een andere temperatuur en komt een ander advies bij. Er zijn wijnen bij die gedecanteerd zijn zodat ze in een karaf alvast even kunnen ademen. En de sommelier vertelt dit aan allen gasten en niemand kijkt ergens van op. Zelfs als hij zegt dat de witte wijn de ananas tonen onderstreept in de saus van ons hoofdgerecht en peperig wegloopt knikken de mensen om ons heen veel begrijpend.

We vliegen door de gangen heen en kris kras over de wereld, van Tsjechië tot Australië, van klassiek Frans tot Chili en zo door naar Oostenrijk en Zuid-Afrika. Binnen een paar uur hebben we een hele wereldreis achter de rug met de bijbehorende smaken. Ik voel me helemaal rozig en loom aan het einde van de avond. Hoe je in het begin nog heel netjes rechtop aan tafel zit, kan je door de ontspanning van het eten en drinken aan het einde licht onderuitgezakt in je jurkje aan tafel hangen met blosjes op de wangen.

Totaal relaxed komen we in de laatste fase, de koffie en thee. Wat vele sommeliers hebben met wijn dat heb ik met koffie en thee. En gelukkig steeds meer mensen met mij. En ik droom van het moment dat je overal en altijd iemand treft die met onbeperkte passie en noodzaak de allerlekkerste thee of koffie bereidt als apotheose van de avond. Net als de sommelier met wijn.