Het werk van een thee inkoper

Als ik op reis ben proef ik me natuurlijk helemaal suf aan thee. Bij elke boer waar ik aanklop of terecht kom kan er een hele berg geproefd worden en al snel kies ik dan een paar soorten uit die ik dan laat invliegen om in het assortiment op te nemen. Ik koop nu thee en kruiden uit ongeveer 14 landen. En je kan je voorstellen, elke keer als er een oogst is ergens op de wereld ben ik er het liefste zelf bij.

Maar meteen als ik dit nu typ realiseer ik me, dat is onmogelijk! Zoveel oogsten, zoveel landen, zoveel boeren, niet aan te beginnen! Maar hoe zoek ik nu thee uit voor Crusio Thee als ik niet op reis ben? De boeren die ik persoonlijk heb ontmoet hebben in de dagen dat ik bij ze ben een goede indruk gekregen wat ik lekker vind en waar ik naar op zoek ben. Zo gedetailleerd mogelijk beschrijf ik aan ze wat ik wil, en wat ik zoek in een thee uit die regio. Zo leren we elkaar steeds beter kennen en leer ik over de mogelijkheden bij de boer en leert de boer over mijn smaak als thee inkoper.

Het jaar erop, als de nieuwe oogst weer van het veld komt, belt de boer mij op. Zo komt het in de eerste maanden van het voorjaar meer dan eens per dag voor dat ik met boeren op de speaker over de snelweg zoef. Ze brengen mij op de hoogte van de omstandigheden op de velden. Is het weer goed dit jaar, heeft het veel geregend, is dat experiment met die nieuwe subsoort gelukt en loopt alles zoals gepland? Dan vraag ik hem aan de hand van die informatie mij samples van specifieke oogstdagen te sturen. Dit zijn dus per dag gesorteerde samples verpakt in kleine zakjes van ongeveer 100 gram die de boer met het vliegtuig naar mij opstuurt. Een paar dagen later is het al zover en brengt de postbode de samples.

Twee dagen in de week zijn de vaste proefdagen bij Crusio thee, en proef ik, afhankelijk van de oogsten, soms wel 100 samples op een dag. Fijn om even in gedachten terug te reizen naar die gave plek in Japan, of de beeldschone plantage in Nepal. De geuren zitten zo vergrendeld in mijn geheugen dat ik ogenblikkelijk weer terug ben en de thee met veel plezier slurp totdat ik een keuze heb kunnen maken. Meestal is het niet eens zo moeilijk. De boer weet in veel gevallen namelijk al best wel goed wat ik wil, alleen soms slaat de twijfel toe. Dan komt het sample later in de week weer op de proeftafel en proef ik opnieuw.

Er zijn jaren bij dat het weer tegen zit in een bepaalde regio en ik alle samples van die boer afkeur. Het is dus niet gegarandeerd dat een boer bij ons de thee kan verkopen. Het kan wel zijn dat de tweede oogst ineens heel erg verrassend is en die alsnog in het assortiment komt. Zo kan het dus tijdens elke proefsessie anders zijn en elke keer is het weer spannend wat er tussen zit. De thee wordt altijd blind geproefd. Het is namelijk nog al verleidelijk om de thee van die ultra schattige boer in Taiwan waar je avonden lang mee hebt staan zingen in een karaoke bar automatisch lekkerder te vinden door het gevoel wat je erbij hebt. Vandaar dat alles blind geproefd word. En gelukkig zat ook dit jaar de boer met de voorliefde voor karaoke weer bij de theesoorten die ik heb geselecteerd ūüėČ

Thee sorteren in stilte

Het is middag. Ik ben in het prachtige theedorp Xiamen in China. Ik loop rond met mijn camera en schiet de mooiste plaatjes van alle huizen die hier zo mooi bewaard zijn gebleven van honderden jaren geleden. Overal in de kamers wordt thee gesorteerd en staan bordjes met ‚Äúkom lekker bij ons thee drinken‚ÄĚ, we willen hem delen. Niemand vraagt geld voor een kopje thee. Nergens gedurende de hele reis heb ik iets hoeven betalen. Op elke plek wordt de thee gedeeld. Mooi is dat. Heel mooi. Mensen delen hier alles. “Thee sorteren in stilte” verder lezen

De melkboer in Sri Lanka

IMG_7414Ik zit in de jeep foute hits mee te zingen met mijn Sri Lankaanse driver, en ben onderweg naar een prachtige theeplantage. Een bijzondere rit,waar de vrolijke mensen en prachtige klederdracht opvallen. Verder is werkelijk iedereen aan het werk. Iedereen is druk in de weer met de(weder-)opbouw van huizen. Sommige mensen wonen in een gedeelte van een huis wat nog niet af is en het ziet er allemaal erg rommelig uit.
“De melkboer in Sri Lanka” verder lezen

Are you Mr. Kiona ?

img_7247Yes! Ik ben weer aan het reizen geslagen. Nog vers in mijn geheugen staat de heftige gebeurtenis op de theeplantage van ruim een jaar geleden. Ik was destijds in India toen de aardbeving van 7,8 op de schaal van Richter plaatsvond en de aarde letterlijk onder mij stond te schudden.

Maar de reislust is terug! Ik kan niet wachten om weer naar de plantages te gaan. Met de boeren te spreken, theeblaadjes te zoeken en doen waar ik zo veel van houd, thee inkopen voor Crusio Thee!

 

“Are you Mr. Kiona ?” verder lezen

Japanse Pottenbakker!

Vandaag is de dag dat ik een eigen Japanse theepot maken mag!

Blog Pottenbakker

Mijn theemeester en ik¬†rijden door de Japanse bergen onderweg naar Pottery town. De echte naam van dit dorp wordt niet mij duidelijk, ze noemen het allemaal¬†Pottery¬†town. En als we door de straten rijden snap ik die naam meteen, werkelijk iedereen is hier een pottenbakker. “Japanse Pottenbakker!” verder lezen

Een ode aan de sommelier

Wijn 2Gisteravond zat ik heerlijk te eten in een goed restaurant. Een zaak waar ik graag kom. Telkens kan ik me helemaal mee laten slepen bij de verhalen van de sommelier. Deze vent, man, wat kan hij vertellen.

Niet alleen over de smaak maar hij houdt maar niet op over de combinaties met de gerechten en het mondgevoel van de verschillende glazen wijn. Telkens als hij richting onze tafel komt, merk ik aan mezelf, ik recht mijn rug, ogen wijd open, en ben weer helemaal klaar voor de volgende vlaag inspiratie en anekdotes over de boer! “Een ode aan de sommelier” verder lezen

Aardbeving thee

IMG_1137

 

Ineens begint de grond onder mij de trillen. Ik zie de tegels onder mij centimeters verschuiven. Ik weet niet goed wat dit is. Het wordt steeds erger, shit, dit moet een aardbeving zijn…

 

Dit is geen film. Dit is echt. Ik ben in India, in Darjeeling, net over de grens bij Nepal. Na weken lang thee zoeken in Taiwan en in Nepal, ben ik naar het bekende theegebied Darjeeling vertrokken. Inmiddels ben ik al weer een paar dagen bij deze theeboer en sta op het punt om te vertrekken naar Delhi waar ik nog een paar dagen onderzoek ga doen naar de Indiase theecultuur.

We zitten nog een beetje na te praten voordat ik vertrek, en alle pluksters en boeren komen nog even gedag zeggen tegen de Nederlandse thee inkoper die de afgelopen dagen als een malle met fototoestel en notitieblok over de plantages heen liep.

Midden in de theefabriek aan een tafel zitten wij een beetje te praten. Dan ineens, begint de grond onder mij te trillen. Na een paar seconden heb ik door, dit is een aardbeving. En geen kleine. Alle mensen in de fabriek kijken mij aan, terwijl ik juist denk, ze zullen hier wel weten wat we moeten doen, niet dus. Ik lees altijd voor vetrek bergen boeken over de cultuur en de natuur van een land, alleen ik weet niets over aardbevingen. Vervloek mezelf, dat ik niet heb opgelet bij de aardrijkskunde lessen. Mijn brein werkt mega snel, ik denk, wat doe je met een aardbeving?

Ik ben in de fabriek die er tot een paar seconden geleden nog heel stevig uitzag, maar nu ineens heel fragiel overkomt. Gemaakt van golfplaten, twee verdiepingen hoog, ineens denk ik, naar buiten, ik moet naar buiten. Ik probeer naar buiten te rennen, maar lukt heel slecht. De vloer schud alle kanten op, lijkt wel op de schudbalk bij het lunapark op de kermis. Het is net een film. Mensen gillen, andere zijn ijzig stil en iedereen probeert zichzelf in veiligheid te brengen. Moeizaam kom ik uit de fabriek rennen, en kijk naar de berg met theevelden die rondom de fabriek liggen. Die vanmorgen nog zo schilderachtig leken staan nu letterlijk te schudden. Ik wil in mijn ogen wrijven. Ik zie bergen die zo groot zijn bewegen. Surrealistich. Ik voel me heel klein en nietig en hoop dat ik hier heel en levend uitkom. Ik zie verderop de grote jeep staan waar ik paar dagen geleden nog achterop stond samen met bergen theeblaadjes. Ik besluit daarheen te rennen, die is zo zwaar dat ik daar denk ik wel veilig onder kan gaan liggen als er delen van de berg instorten of de fabriek het begeeft. Ik pak me vast aan de jeep, die wankelt. De kracht van de beving is zo groot dat de jeep zo erg schud dat hij nog maar op twee wielen staat. Ik heb geen idee√ęn meer. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Het is heel stil. Geen vogels geen mensen alleen een heel zwaar geluid van verschuivende bergen.

Dan stopt het. Het is klaar. Voor mijn gevoel duurde het een uur. Of langer nog wel. Maar in werkelijkheid duurt het niet langer als een paar minuten. Nog nooit in mijn leven ben ik zo bang geweest. Ik kijk om me heen. Iedereen is heel erg geschrokken. Ik zet een stap maar dat gaat niet. Mijn benen doen het niet. Ik doe in mijn leven veel spannende dingen, reis de hele wereld over, verleg letterlijk en figuurlijk grenzen en weet nooit iets zeker, alleen dat de grond onder mij altijd mijn vaste waarde is geweest. Nu dus niet meer. Ik ben even mijn mikpunt kwijt, voel me heel ver verwijderd van huis en van iedereen. Helemaal alleen op een berg in India die net nog stond te schudden. Het gekke is, mensen hebben hier geen mobiele telefoons, de kinderen zitten kilometers lopen hiervandaan op school, dus niemand kan checken of de kinderen oké zijn. Dat gaan we vanavond dus pas merken als ze naar huis komen. Dat is toch bizar? Na een kwartiertje gaat iedereen weer aan het werk. Er zijn wat dingen ingestort die rustig worden opgeruimd maar de theeplukkers gaan de berg weer op, plukken. Ik raak ervan in de war. Lijkt alsof er niets gebeurd is. Zelf twijfel ik ook, zal ik naar huis bellen? Raken ze dan in paniek of onnodig bezorgd? Ik kon onmogelijk op die berg inschatten hoe erg het was. Naderhand blijkt dat de ravage groot is. Ik pak toch mijn telefoon en bel naar huis. Natuurlijk geen bereik. Alles ligt er uit. Man, wat voel ik me alleen.

Er zijn in het uur daarna tientallen naschokken te voelen. Het nieuws druppelt binnen. Ik hoor het epicentrum in Nepal is.  En dat er van de gebouwen in Kathmandu weinig over is, en hoor later dat mijn hotel waar ik paar dagen geleden nog sliep niet meer overeind staat.

Ik besluit mijn reis af te breken. Naar huis te gaan. Ook omdat er zeker nog gevaar is voor meer bevingen. Ik bemachtig een van de laatste tickets naar Nederland vanuit Delhi. Tijdens de afdaling met de auto zie ik de ravage in de dorpen. Het besef dat ik naar huis kan en ga en iedereen die hier woont dus hier blijven blijft raakt me. Die nacht overnacht ik in een dorp in een klein huisje vlakbij de kleine vluchthaven waar ik morgen een binnenlandse vlucht pak naar Delhi. Er zijn tientallen naschokken en doe ik geen oog dicht. Als ik de volgende dag opstijg en van de lieve dames in het vliegtuig een Nederlandse krant krijg voel ik een traan over mijn wang lopen. Ik ben veilig. En ga naar huis.

Alle boeren in Nepal en India waar we mee samen werken zijn ongedeerd. Door zaken met deze boeren te doen ondersteunen we ze in de wederopbouw. De meeste theeplantages zijn onbeschadigd. En No.081 zal voor altijd een bijzondere thee zijn voor mij. De thee die de aarde op zijn grondvesten deed schudden.

 

“deze blog gaat over thee No. 081 – ¬†Darjeeling”

 

Hallo Japanse Bamboe Man!

Matcha klopper

Ik zit in de auto in Uji, Japan. Naast mij mijn theemeester waar ik al een week bij in de leer ben. Vandaag gaan we het hebben over de chasen. Dat is een soort kwast waar je Japanse poederthee genaamd matcha mee opklopt. Elke dag leer ik hier een stukje van de puzzel die belangrijk is om een goede theezetter te worden. Het valt nog niet mee, alles hier in Japan is voor een reden en vreselijk precies. Ik hou er van, maar man, wat is het opletten geblazen!

“Hallo Japanse Bamboe Man!” verder lezen

Teajam!

IMG_2608

Of ik een masterclass wil geven over thee zetten. Zeker, maar al snel denk ik: wie ben ik om dat te zeggen? Er is geen goed of fout. Hoe het hoort, bestaat niet in thee. Dus ja: hoe leg je dan uit hoe het moet? Een paar jaar geleden deed deze situatie met de master class zich voor. Op het allerlaatste moment besluit ik om samen met de deelnemers op zoek te gaan naar het antwoord. Beter dan dat ik mijn waarheid vertel. In de zaal kijken honderd paar ogen me vol verwachting aan. Ik pak de microfoon: de masterclass begint zo. Momentje.

 

“Teajam!” verder lezen

Sociale thee

IMG_1597Ik ben in Nepal. In een knalroze hotelkamer. Om 6 uur klopt er iemand op mijn deur. Tea, madam. Haha. De eigenaar staat met een vers kopje thee voor de deur. Lief, wel vroeg maar wel heel lief. Lekker rustig wakker worden terwijl ik warme verse thee drink. De hoteleigenaar heeft zijn eigen theeplantage dus dit komt recht van de bron! Heerlijk. Vandaag ga ik er weer op uit dus na een koude douche (man, deze went niet, vooral als je haar aan het wassen bent, lijken je hersenen gewoon uit te gaan van onderkoeling) eet ik lekker een omelet met boterhammen voordat ik weer op pad ga.

“Sociale thee” verder lezen

Het Jeep avontuur

Ik heb heerlijk geslapen. Grappig is dat toch, dit bed is zoveel beter dan in Katmandu, maar nog steeds verschrikkelijk. Toch kom ik heerlijk uitgerust en gelukkig mijn bed uit. Haha. Ik loop naar beneden waar ik thee en een gebakken ei bestel, met dit uitzicht over de plantage nuttig ik mijn heerlijke ontbijt. Na lekker wat gewerkt te hebben op mijn laptop komt mijn gids binnen. We gaan eerst naar de plantage en de fabriek hier aan de voet van het hotel. Zo grappig dat je het hotel uitloopt en meteen op de velden staat. “Het Jeep avontuur” verder lezen

Nepal, wat ben je mooi!

IMG_1528We stappen in het vliegtuig eh, meer soort horizontale helikopter en we vertrekken. Al snel merk ik dat
het uitzicht geweldig is. Vooral aan de andere kant van het vliegtuigje. Waar ik dus niet zit. Ik leun een beetje om het te zien maar best lastig in een wiebelig vliegkistje. Een wat oudere man die aan de andere kant van het raam zit wenkt mij. Hij wil dat ik op zijn plek ga zitten. Ik doe ongeveer een seconde bescheiden en schud met mijn hoofd maar daarna zeg ik namast√© en vlieg als de wiedeweerga naar zijn stoel. Wat ik zie is niet met woorden te omschrijven. We vliegen langs de gebergtes van Nepal. De toppen zijn bedekt met sneeuw en wat ziet het er hier geweldig uit. Jezus. Ik zucht. Ik kan het gewoon niet geloven zo mooi. “Nepal, wat ben je mooi!” verder lezen

Theepudding en de mooiste plek op aarde

taiwan Kiona

We rijden naar het centrum en dit blijkt een hele mooie oude stad te zijn. We gaan lekker op een soort foodmarket plein eten, lekker lokaal en het smaakt heerlijk. Daarna nog een vleugje cultuur meepakken door een tempel te bezoeken. Wel mooi om te zien hoe open iedereen is om geloof te delen. Je kan aan verschillende goden vragen stellen door een soort van blokjes te gooien en een nummer te kiezen, dan komt er een antwoord uit op je vraag. Handig. En je hebt heel wat goden, ook een god der examens. Als je examen moet doen ga je aan die god vragen of je het asjeblieft mag halen. Wauw! Handig, nooit meer leren! De tempel ziet er prachtig uit, mooie kleuren en vormen.¬† “Theepudding en de mooiste plek op aarde” verder lezen

Dag thee! Tot in Nederland!

DSC00702Met een mega pakket sta ik te wachten in de lobby op mijn gids. Deze spullen gaan al vast die kant op en zullen hopelijk zelfs eerder aankomen dan dat ik zelf thuis ben. Ik laat gewoon het liefst alles invliegen omdat het beste is voor de kwaliteit. Als het twee maanden op een schip moet liggen weet ik niet hoe het aankomt in Nederland dus beter wat hogere kosten om de kwaliteit te bewaken. Maar vandaag is het nog onderzoektijd naar de laagste prijzen en mogelijkheden. Ik maak nog een foto van mijn pakket! Tot in Nederland! “Dag thee! Tot in Nederland!” verder lezen

Karaoke thee!

Wakker worden op een theeplantage valt wel in te delen in de categorie: Niet met woorden te beschrijven. Wat een ervaring! Ik kijk uit over de toppen van de bergen, overal thee en de zon schijnt al flink. Ik hoor dat mijn gids en driver al uit bed zijn en weer als twee bezige bijen alles aan het regelen zijn. Ik loop naar beneden en in de zon staat een tafel gedekt met warm ontbijt. Gestoomd brood met bamboe vulling, warme beker sojamelk en een pannenkoek met lente ui en omelet erin. Is net vers bezorgd. Men, lekker. En honger! Ik eet alles gul
zig op en pak mijn spullen bij elkaar. ¬† “Karaoke thee!” verder lezen

Lieve boer, mag ik je thee?

IMG_0536We gaan op roadtrip! Een hele tour richting Alishan. Ik ben erg nieuwsgierig en stap in de auto bij Driver. Ik richt de achterbank in aangezien ik daar de komende dagen ga verblijven . We moeten namelijk uren en uren rijden en ik heb heel wat werk te doen. Ik klap mijn laptop open en kijk om me heen. Men, ik ben aan het werk en ondertussen word ik naar de plantage in de bergen van Taiwan gereden. I am oke. Ik vergeet tijdens het typen niet om me heen te kijken want wauw, what a view!

“Lieve boer, mag ik je thee?” verder lezen

Bloemetjes in mijn thee

osmantusMijn gids staat precies op tijd voor het hotel om naar een thee restaurant te gaan. Het is leuk om te zien hoe thee hier door het leven zit verweven. Thee wordt gedronken, mee gekookt, en er worden ceremonies mee gehouden, kortom in alles zit het.

Het is zaterdag dus het restaurant zit vol met families die gezellig zitten te eten. We eten weer hele bergen groente en noodles. De driver zit echt te pushen dat ik meer naar binnen moet werken. Ik vraag aan mijn gids waarom ze dat doet. Driver heeft een duidelijke mening over mijn postuur, veel te mager. Ze heeft als doel mij in een week tijd op streefgewicht te krijgen. Ze knijpt ook de hele tijd in mijn armen. Te dun en geen spieren zegt ze. Haha. Dus. Heb ik weer. Ik dacht dat ze hier allemaal graat mager waren maar dat valt dus tegen. “Bloemetjes in mijn thee” verder lezen

Een buiging van een theemeester

IMG_0181Met kriebels in mijn buik sta ik onder de douche. Ik ga op pad. Met mijn gids hier in Taiwan. Haar contact heb ik via mijn contact in Tokio. Er begint een groot web van thee dames en heren te ontstaan die allemaal thee willen delen en mijn guides zijn in deze grote wereld. Een week neem ik de tijd om de verschillende soorten thee van Taiwan te ontdekken, er alles over te leren uit eerste hand maar vooral ook nieuwe theeboeren te vinden die het assortiment voor Crusio thee kunnen aanvullen. De nieuwe oogst rolt nu van de plantages dus mijn timing is perfect.

“Een buiging van een theemeester” verder lezen

Made in Taiwan

fotoblog made in taiwanMen. Op reis. Wat is dat toch altijd weer spannend. Grenzen verleggen, zowel letterlijk als figuurlijk. Ik ben gisterenavond aangekomen en zit in de lobby van mijn hotel. Zelfs als je zoveel reist vergeet je altijd weer dingen van reizen. Grappig, ik kwam aan en herinnerde toen pas de geuren die zo anders zijn dan thuis. Kruidig maar ook natte sokken geuren komen je tegemoet zodra je dat vliegtuig uitstapt. Mensen zeggen wel eens de knop omzetten maar dat moet je ook echt doen. Go with the flow vanaf het moment dat je in een ander land aankomt.
“Made in Taiwan” verder lezen