De melkboer in Sri Lanka

IMG_7414Ik zit in de jeep foute hits mee te zingen met mijn Sri Lankaanse driver, en ben onderweg naar een prachtige theeplantage. Een bijzondere rit,waar de vrolijke mensen en prachtige klederdracht opvallen. Verder is werkelijk iedereen aan het werk. Iedereen is druk in de weer met de(weder-)opbouw van huizen. Sommige mensen wonen in een gedeelte van een huis wat nog niet af is en het ziet er allemaal erg rommelig uit.

De mensen zijn gekleed in vrolijke kleuren en prachtige stoffen en de vrouwen dragen meestal sarongs en in de dorpen de mannen ook. Ziet eruit alsof het heel lekker zit. Sommige mannen hebben een lange rok maar ik zie ook mini sarongs voorbij komen. Prachtig materiaal en structuren.

Dan is het tijd om even te stoppen voor een kopje thee. We stoppen op een willekeurige plek ergens in een mega gevaarlijke bocht en we gaan in een heel klein tentje op de thee. Het staat al klaar. Beetje hetzelfde als vroeger de filterkoffie al klaar stond. Best een gezellig gevoel hoewel de smaak niet perse goed is. Meer het ouzo effect (of ben ik de enige die alleen op vakantie in Griekenland graag ouzo drinkt 🙂 ?) Op een berg in Sri Lanka, tijdens een theetocht, theedrinken is gewoon leuk en dan maar met suiker en melk in de thee, dat moet dan maar.

Je ziet ook overal trucks met ouderwetse grote bussen melk rijden. Maar iedereen heeft liters nodig dus eigenlijk best logisch. We rijden weer verder en klimmen telkens een stukje verder. Het iets wat droge landschap verruild zich langzaam voor de ruim groen begroeide bergen die soms zelfs een beetje als een jungle aandoen. De lucht wordt koeler, de temperatuur lager en het zuurstofgehalte hoger. Best lekker. Soms moeten wij keihard remmen voor een hond die ligt te chillen op de weg. Maar de ergste noodstop die we maakte was voor een mega leguaan. Vol op de rem! We rijden en zingen door en tegen 6 uur komen we aan op de plantage.

Deze plantage ligt op 1300 meter in de regio Nwualia. Het hoger gelegen gebied. Zelfs hier ligt overal een spoorweg. Dat moet een mooie trip zijn, met de trein door het land te reizen. Als ik een keer meer tijd heb hier ga ik die zeker een keer meemaken. We draaien het gebied op waar de thee groeit en overal zijn meertjes en watervallen. Heel fris weer, mega stil op de krekels en vogels na en wat is het prachtig. Dit uitgestrekte veld, de bergen met de thee struiken zien er mooi en verzorgd uit. We rijden door de velden naar de bungalow van de manager. Meer een soort koloniale villa in originele staat blijkt achteraf. Een paradijselijke plek waar het heerlijk stil is en je overal uitkijkt over de velden. We gaan de boer ontmoeten !

Blinde Auditie

img_0065Het is 2 uur ’s nachts en mijn telefoon trilt. Bzzt, bzzt. Een bericht van een sterrenchef die mijn thee in zijn restaurant serveert. Met één oog open lees ik het appje: “Zeg, kun je thee ook eten? We willen die groene van je verwerken in een gerecht. Lijkt ons fantastisch. Kom je snel langs om te proeven?” Zeker! Tevreden dommel ik weer in slaap.

Het is het gevolg van een geslaagde missie: het had namelijk nogal wat voeten in de aarde om thee een prominente plek te geven in het brein van deze chef. Want hoe overtuig je zo iemand? Dat is één van de grootste uitdagingen van mijn vak. Het klinkt misschien niet zo lastig: je maakt een afspraak voor een proefsessie, je spart samen volop over de smaken en bám. Maar liep het allemaal maar zo simpel. Het is juist een sport om, soms via allerlei omwegen, een kop thee onder zijn neus te krijgen. Ik begrijp het ook wel. Thee zit meestal (nog) niet in de focus van een chef. Aan mij de schone de taak om het ‘gewone’ imago eraf te poetsen en hem te overtuigen van de veelzijdigheid en smaak. Bovendien staat er wekelijks wel iemand op de stoep die ook iets heerlijks wil laten proeven: kaas, roomboter, brood, olijfolie … Vooral eten, dus kom er dan maar eens tussen met je smaakvolle blaadjes.
In dit geval zat ik eerst met de sommelier aan tafel om te proeven. Hier begon het vuurwerk. We zetten er lustig op los en filosofeerden uren over smaak, geur en foodpairings. Sommelier enthousiast, ik blij. Maar ja, niet alleen de sommelier bepaalt, ook de chef. Na een hoop proeven, verdwenen de eerste kopjes voorzichtig richting de keuken. Het voelde alsof ik een blinde auditie deed waarbij een stoel moest gaan omdraaien. De chef kreeg ik namelijk niet te zien, hij bleef bij zijn pannen. En toen begon het gespannen wachten. Drukt hij op de rode knop? Krijg ik überhaupt respons? Mag ik nog een keer terugkomen? Maar geen reactie uit de keuken.

Later kreeg ik gelukkig toch een telefoontje van de sommelier. “Kom je nog een keer langs? De chef wil met je om tafel.” Ik had dus één kans om hem enthousiast te maken. Hoe? Door hem te overtuigen met smaak. Dat is het enige dat telt. En dan kan het opeens snel gaan. Voor je het weet sta je spontaan te jammen met gerechten en bedenk je samen recepten voor bijvoorbeeld theecocktails. Feest! Dat is wat ik het liefste doe. En dan is het prima als hij me er ‘s nachts voor wakker maakt.

Are you Mr. Kiona ?

img_7247Yes! Ik ben weer aan het reizen geslagen. Nog vers in mijn geheugen staat de heftige gebeurtenis op de theeplantage van ruim een jaar geleden. Ik was destijds in India toen de aardbeving van 7,8 op de schaal van Richter plaatsvond en de aarde letterlijk onder mij stond te schudden.

Maar de reislust is terug! Ik kan niet wachten om weer naar de plantages te gaan. Met de boeren te spreken, theeblaadjes te zoeken en doen waar ik zo veel van houd, thee inkopen voor Crusio Thee!

 

“Are you Mr. Kiona ?” verder lezen

Japanse Pottenbakker!

Vandaag is de dag dat ik een eigen Japanse theepot maken mag!

Blog Pottenbakker

Mijn theemeester en ik rijden door de Japanse bergen onderweg naar Pottery town. De echte naam van dit dorp wordt niet mij duidelijk, ze noemen het allemaal Pottery town. En als we door de straten rijden snap ik die naam meteen, werkelijk iedereen is hier een pottenbakker. “Japanse Pottenbakker!” verder lezen

Een ode aan de sommelier

Wijn 2Gisteravond zat ik heerlijk te eten in een goed restaurant. Een zaak waar ik graag kom. Telkens kan ik me helemaal mee laten slepen bij de verhalen van de sommelier. Deze vent, man, wat kan hij vertellen.

Niet alleen over de smaak maar hij houdt maar niet op over de combinaties met de gerechten en het mondgevoel van de verschillende glazen wijn. Telkens als hij richting onze tafel komt, merk ik aan mezelf, ik recht mijn rug, ogen wijd open, en ben weer helemaal klaar voor de volgende vlaag inspiratie en anekdotes over de boer! “Een ode aan de sommelier” verder lezen

Hallo Japanse Bamboe Man!

Matcha klopper

Ik zit in de auto in Uji, Japan. Naast mij mijn theemeester waar ik al een week bij in de leer ben. Vandaag gaan we het hebben over de chasen. Dat is een soort kwast waar je Japanse poederthee genaamd matcha mee opklopt. Elke dag leer ik hier een stukje van de puzzel die belangrijk is om een goede theezetter te worden. Het valt nog niet mee, alles hier in Japan is voor een reden en vreselijk precies. Ik hou er van, maar man, wat is het opletten geblazen!

“Hallo Japanse Bamboe Man!” verder lezen

Teajam!

IMG_2608

Of ik een masterclass wil geven over thee zetten. Zeker, maar al snel denk ik: wie ben ik om dat te zeggen? Er is geen goed of fout. Hoe het hoort, bestaat niet in thee. Dus ja: hoe leg je dan uit hoe het moet? Een paar jaar geleden deed deze situatie met de master class zich voor. Op het allerlaatste moment besluit ik om samen met de deelnemers op zoek te gaan naar het antwoord. Beter dan dat ik mijn waarheid vertel. In de zaal kijken honderd paar ogen me vol verwachting aan. Ik pak de microfoon: de masterclass begint zo. Momentje.

 

“Teajam!” verder lezen

Sociale thee

IMG_1597Ik ben in Nepal. In een knalroze hotelkamer. Om 6 uur klopt er iemand op mijn deur. Tea, madam. Haha. De eigenaar staat met een vers kopje thee voor de deur. Lief, wel vroeg maar wel heel lief. Lekker rustig wakker worden terwijl ik warme verse thee drink. De hoteleigenaar heeft zijn eigen theeplantage dus dit komt recht van de bron! Heerlijk. Vandaag ga ik er weer op uit dus na een koude douche (man, deze went niet, vooral als je haar aan het wassen bent, lijken je hersenen gewoon uit te gaan van onderkoeling) eet ik lekker een omelet met boterhammen voordat ik weer op pad ga.

“Sociale thee” verder lezen

Theekampioenen

crusio’s-kiona-wint-dutch-tea-championship-2011-1322Theekampioenen

“Een Nederlands Kampioenschap voor wat?”, vraagt mijn taxichauffeur vol verbazing. “Voor thee? En wat moet je dan allemaal kunnen?” Ik kom net terug van het NK thee zetten op de Horecava. Drie jaar geleden won ik deze wedstrijd. Vandaag zat ik aan de jurytafel. “Heel goed thee zetten”, antwoord ik droog. “En dat is echt retemoeilijk”, verzeker ik de chauffeur. “Theekampioenen” verder lezen

Handelsmores

 

Direct trade is een term die je steeds vaker achterop de verpakkingen van koffie en thee tegenkomt. Ook onze Crusio Thee kopen we zoveel mogelijk direct bij de boer in. Het klinkt zo simpel, maar om het voor elkaar te krijgen, verdrink je soms in de handelsvoorschriften en lokale gebruiken. Op het moment van schrijven bereid ik een theereis voor naar India, Nepal en Taiwan. Vooraf verslijt ik reisboeken en cultuurgidsen over die landen. Je moet de mores leren kennen om handel te drijven. “Handelsmores” verder lezen

Het Jeep avontuur

Ik heb heerlijk geslapen. Grappig is dat toch, dit bed is zoveel beter dan in Katmandu, maar nog steeds verschrikkelijk. Toch kom ik heerlijk uitgerust en gelukkig mijn bed uit. Haha. Ik loop naar beneden waar ik thee en een gebakken ei bestel, met dit uitzicht over de plantage nuttig ik mijn heerlijke ontbijt. Na lekker wat gewerkt te hebben op mijn laptop komt mijn gids binnen. We gaan eerst naar de plantage en de fabriek hier aan de voet van het hotel. Zo grappig dat je het hotel uitloopt en meteen op de velden staat. “Het Jeep avontuur” verder lezen

Nepal, wat ben je mooi!

IMG_1528We stappen in het vliegtuig eh, meer soort horizontale helikopter en we vertrekken. Al snel merk ik dat
het uitzicht geweldig is. Vooral aan de andere kant van het vliegtuigje. Waar ik dus niet zit. Ik leun een beetje om het te zien maar best lastig in een wiebelig vliegkistje. Een wat oudere man die aan de andere kant van het raam zit wenkt mij. Hij wil dat ik op zijn plek ga zitten. Ik doe ongeveer een seconde bescheiden en schud met mijn hoofd maar daarna zeg ik namasté en vlieg als de wiedeweerga naar zijn stoel. Wat ik zie is niet met woorden te omschrijven. We vliegen langs de gebergtes van Nepal. De toppen zijn bedekt met sneeuw en wat ziet het er hier geweldig uit. Jezus. Ik zucht. Ik kan het gewoon niet geloven zo mooi. “Nepal, wat ben je mooi!” verder lezen

Theepudding en de mooiste plek op aarde

taiwan Kiona

We rijden naar het centrum en dit blijkt een hele mooie oude stad te zijn. We gaan lekker op een soort foodmarket plein eten, lekker lokaal en het smaakt heerlijk. Daarna nog een vleugje cultuur meepakken door een tempel te bezoeken. Wel mooi om te zien hoe open iedereen is om geloof te delen. Je kan aan verschillende goden vragen stellen door een soort van blokjes te gooien en een nummer te kiezen, dan komt er een antwoord uit op je vraag. Handig. En je hebt heel wat goden, ook een god der examens. Als je examen moet doen ga je aan die god vragen of je het asjeblieft mag halen. Wauw! Handig, nooit meer leren! De tempel ziet er prachtig uit, mooie kleuren en vormen.  “Theepudding en de mooiste plek op aarde” verder lezen

Dag thee! Tot in Nederland!

DSC00702Met een mega pakket sta ik te wachten in de lobby op mijn gids. Deze spullen gaan al vast die kant op en zullen hopelijk zelfs eerder aankomen dan dat ik zelf thuis ben. Ik laat gewoon het liefst alles invliegen omdat het beste is voor de kwaliteit. Als het twee maanden op een schip moet liggen weet ik niet hoe het aankomt in Nederland dus beter wat hogere kosten om de kwaliteit te bewaken. Maar vandaag is het nog onderzoektijd naar de laagste prijzen en mogelijkheden. Ik maak nog een foto van mijn pakket! Tot in Nederland! “Dag thee! Tot in Nederland!” verder lezen

Karaoke thee!

Wakker worden op een theeplantage valt wel in te delen in de categorie: Niet met woorden te beschrijven. Wat een ervaring! Ik kijk uit over de toppen van de bergen, overal thee en de zon schijnt al flink. Ik hoor dat mijn gids en driver al uit bed zijn en weer als twee bezige bijen alles aan het regelen zijn. Ik loop naar beneden en in de zon staat een tafel gedekt met warm ontbijt. Gestoomd brood met bamboe vulling, warme beker sojamelk en een pannenkoek met lente ui en omelet erin. Is net vers bezorgd. Men, lekker. En honger! Ik eet alles gul
zig op en pak mijn spullen bij elkaar.   “Karaoke thee!” verder lezen